Je bent al meer dan 10 jaar dood,

en het is geen speciale dag vandaag,

en toch denk ik opeens

aan hoe ik vroeger bij je in bed kroop.

Ik weet nog hoe je pyama voelt, hoe hij ruikt.

Ik weet nog hoe je haren liggen op je kussen,

hoe je lacht,

hoe je lijf warm en zacht tegen mijn lijf aan voelt…

Je bent er niet meer

En toch gaat het leven al die jaren al ‘gewoon’ door…

Alles verandert en blijft ook ‘gewoon’, tegelijk..

En jij blijft altijd deel van mij…

Ook al ben je er al zo lang niet meer